www.mikrovalto.gr

Τυχαία φωτογραφία

Αναζήτηση


ΙΑ’. Έχει ή δεν έχει αιώνια Κόλασι και αιώνιο Παράδεισο; (του π. Νικηφόρου) Εκτύπωση
Δευτέρα, 26 Μάρτιος 2018 00:34

nikiforos 2ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΑΙ σὲ ἕναν χρεωστούμενο λόγο. Τὶς μέρες αὐτὲς ἔγινα δέκτης μιᾶς ἀπίθανης θεωρίας, ποὺ ἔχει σχέσι μὲ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖο διαπραγματευόμαστε. Κάποια χριστιανή μας, πεπαιδευμένη στὴν ἐν Χριστῷ πίστι μὲ τὸ Εὐαγγέλιο ἀνοιχτό, μετὰ πόνου πολλοῦ μοῦ εἶπε τὸ ἑξῆς.

«Κατὰ τοὺς Β’ Χαιρετισμοὺς ἤμουν ἄρρωστη καὶ γιαυτὸ παρέμεινα στὸ σπίτι μου βλέποντας τὴν ἀκολουθία στὴν τηλεόρασι. Στὸ τέλος μίλησε ὁ λειτουργὸς καὶ ἀναφέρθηκε στὸ πανύμνητο πρόσωπο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῆς Παναγίας μητέρας τοῦ Κυρίου μας. Καλλίτερα ὅμως νὰ μὴ μιλοῦσε. Διότι αὐτὰ ποὺ εἶπε δὲν ξέρω σὲ ποιὰ αἵρεσι κατατάσσονται». Τελικά, ὅπως θὰ δῆτε, μοιάζουν κάπως μὲ τὸ παρεμβατικὸ στὰ μετὰ θάνατον παραμύθι τοῦ Καζαντζάκη, γιὰ τὸ ὁποῖο γράψαμε σὲ προηγούμενη ἀναφορά μας.

Τὶ εἶπε ὁ λειτουργός; «Ὅτι ὁ Χριστὸς μαζὶ μὲ τὸν ἀπόστολο Πέτρο ταξινομοῦσαν τὶς ψυχὲς ἀνάλογα μὲ τὴν ζωή τους. Καὶ ἄλλοι μὲν πήγαιναν στὸν Παράδεισο καὶ ἄλλοι στὴν Κόλασι. Παρατηροῦσαν ὅμως, ὅτι πρόσωπα ποὺ εἶχαν τραβήξει γιὰ τὴν Κόλασι σὰν τὸν Πλούσιο, σὲ ἑπόμενες μέρες βρίσκονταν μὲ κάποιον ἀλχημικὸ τρόπο στὸν Παράδεισο. Παραμόνεψαν λίγο τὶς κινήσεις καὶ εἶδαν ὅτι κρυφίως καὶ σταθερὰ ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος ἔβγαζε τὶς ψυχὲς ἀπὸ τὴν Κόλασι καὶ ἀπὸ ἕνα μυστικὸ μονοπάτι τὶς ὁδηγοῦσε στὸν Παράδεισο»!!!

ΣΥΓΧΩΡΑ με Παναγία μου, σήμερα ἡμέρα τοῦ μεγαλειώδους Εὐαγγελισμοῦ σου, ποὺ μπαίνω στὸν πειρασμὸ καὶ ἐπαναλαμβάνω τοῦτες τὶς βρισιές, ποὺ κήρυξε, ἴσως ἀγαθά, ἀλλὰ καὶ ἐπιπόλαια ἕνας ἀδελφός μας. Ἐσὺ γνωρίζεις, πόσες φορὲς μέσα στὴν ἡμέρα λέω τὸ κεχαριτωμένο Ὄνομά σου καὶ πόσες χαιρετῶ τὴν εἰκόνα σου στὴ σκάλα μας καὶ μπαίνοντας ἢ βγαίνοντας ἀπὸ τὸ ἐκκλησάκι μας.

Δηλαδὴ ἡ Παναγία, ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, ποὺ πλησίασε ταπεινὰ καὶ συνεσταλμένα τὸν Χριστὸ στὸν γάμο τῆς Κανᾶ καὶ τοῦ εἶπε δειλά-ψυθιριστὰ «οἶνον οὐκ ἔχουσι», ἡ ἴδια ἡ Παναγία μὲ ἀλχημεῖες διέγραψε ὅλο τὸ λυτρωτικὸ ἔργο τοῦ Υἱοῦ καὶ Θεοῦ της καὶ διέπραξε τοῦτο τὸ ἀδιανόητον καὶ «ἀκατανόητον θαῦμα»; Δηλαδὴ ἀλλιῶς τὰ εἶπε ὁ Χριστὸς στὸ Εὐαγγέλιο, ποὺ μᾶς ἄφησε ὡς πηγὴ σωτηρίας, καὶ ἀλλιῶς «διορθώνει τὰ λάθη του» ἡ Παναγία Μητέρα του;

Δηλαδή, γιὰ νὰ τὸ καταλάβω καλλίτερα. Μαζὶ μὲ τὰ ἑφτὰ ἑκατομμύρια Οὐκρανῶν, ποὺ δολοφονήθηκαν ἀπὸ πλήρη ἀσιτία, καὶ τὰ 25 ἑκατομμύρια δολοφονηθέντων Ρώσων «μὲ καταστάσεις ποσοστώσεων» προσῆλθαν «ὡς ἀθῶα περιστεράκια» ὁ Στάλιν, Μολότωφ, Μπέρια μαζὶ μὲ ὅλη τὴν ἑταιρία δολοφόνων στὴν Παναγία καὶ τοὺς πέρασε ἐν πλήρει ἀγνοίᾳ τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ μυστικὰ μονοπάτια, ποὺ δὲν τὰ ἔβλεπε ὁ ἀκοίμητος ὀφθαλμός, καὶ τοὺς ἔβαλε στὸν παράδεισο! Λέτε τὸ ἴδιο τάχα νὰ ἔκαναν καὶ οἱ ἀγρίως φονευθέντες, καέντες, ρημαχθέντες τοῦ Κομμένου τῆς Ἄρτας, τῶν Καλαβρύτων, τῶν… τῶν… τῶν Μαρτυρικῶν Κοινοτήτων, Κλεισουριῶτες, Πυργιῶτες, Ἑρμακιῶτες καὶ Μεσοβουνιῶτες μαζὶ μὲ τὸν Χίτλερ καὶ ὅλους τοὺς Ναζζζίδδδεςςς του;

«ΑΠΟΡΩ καὶ ἐξίσταμαι» μὲ τὴ σειρά μου, ὄχι ἐνώπιον τῆς Παναγίας, ἀλλὰ ἀκούγοντας νὰ κηρύττωνται σημαντικὲς θέσεις, ποὺ εἶναι ἀμάρτυρες στὸ Εὐαγγέλιο. Στὸ κατὰ ΠΟΙΟΝ εὐαγγέλιο εἶναι γραμμένο τοῦτο τὸ παραμύθι; Ποῦ εἶναι γραμμένες καὶ μὲ ποιὰ ἐκκλησιαστικὴ σφραγῖδα ἀντλοῦν τὸ κῦρος τους;

ΠΙΣΤΕΥΩ 100%, ὅτι ἡ Παναγία μας ἀκούγοντας ὅλα αὐτὰ τὰ μυθώδη σίγουρα θὰ ἀπορῆ μὲ κινήσεις ποὺ τῆς ἀποδίδονται, ὡς τάχα δικές της, καὶ θὰ πικραίνεται. Κι οὔτε θὰ θέλη νὰ ἐπικολλοῦμε πάνω της σὰν ἔμπλαστρα τέτοιους γραώδικους μύθους. Τὰ λόγια αὐτὰ δὲν ὑπάγονται μέσα στὸν μακαρισμὸ πασῶν τῶν γενεῶν, ποὺ προφήτευσε ἡ ἴδια καὶ μέχρι σήμερα ἐκπληρώνεται στὸ ἀκέραιο.

Ρώτησα κατὰ τὸ 1976 τὴ μπάμπω μου τὴ Στέργινα ἂν γνώριζε κάποια μεγάλα πρόσωπα τῆς ἱστορίας καὶ δὲν ἤξερε κανένα. Καὶ μἄρεσε καὶ γέλασα ποὺ δὲν τὰ ἤξερε. Ὅταν ὅμως τὴν ρώτησα, ἂν ἤξερε τὴν Παναγία καὶ τὸν ἉϊΓιώργη δίπλα στὸ σπίτι της, ἔκανε τὸν σταυρό της καὶ εἶπε μὲ θαυμασμὸ πιστοῦ καὶ ἀγράμματου ἀνθρώπου, «ἀμ πῶς ἀρὰ πιδίμ’, ‘ν Παναγία κι τοὺν ἉϊΓιώρ’ δὲν ξέρου;».

Ἡ γιαγιὰ Ἀνθοῦσα, νεωκόρος τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἡ Παρέσσα κι ὁ Ἡρακλῆς στὸ Ἀνατολικό, ἡ Ἑλένη στὸ Μηλοχώρι κι ὁ μπαρμπαΘανάσης, ποὺ βαστοῦσε τὸ κερί, κι ἄλλοι ὑπέροχοι ἀγράμματοι δοῦλοι Κυρίου εἶχαν ὡς προσευχή τους, τὸ «ἔ Θε’ μ’ Παναΐα μ’ ν’ ἀποδεδίζω σε (=νὰ σὲ χαρῶ)». Ὅσο ὅμως χαίρεσαι καὶ συγκινῆσαι μὲ τὰ λόγια ἁπλῶν χριστιανῶν μας, τόσο λυπεῖσαι ἀπὸ τὰ λόγια ὑπευθύνων τοῦ λόγου καὶ τοῦ ἐπιτραχηλίου.

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς ἔγραψε, νὰ μὴ δεχώμαστε ἕτερα εὐαγγέλια, οὔτε ἀπὸ τὸν ἴδιο, οὔτε ἀκόμα κι ἀπὸ ἄγγελο (Β’ Κορ 11,4 καὶ Γαλάτας 1,8).

Ἀδελφοὶ συγχωρᾶτε με.            

ἀρ.νι.μα

25.3.2018

nikiforos 2

 
 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack